ورزش دات آنلاین- بازسازی ورزشگاه آزادی، مهم‌ترین استادیوم فوتبال ایران، با وجود مصاحبه‌های جدید مسئولان و وعده‌های متعدد، همچنان در مسیری پرابهام و کند قرار دارد؛ وعده‌هایی که هر چند مسئولان آن را به آینده‌ای روشن نسبت می‌دهند، اما گذشت زمان و وضعیت فعلی پروژه، انتقادها را شدت بخشیده است.

بازسازی ادامه دارد؛ وعده مسئولان

مدیران ورزش ایران در مصاحبه‌های اخیر بار دیگر بر ادامه پروژه بازسازی ورزشگاه آزادی تأکید کرده‌اند و حتی زمان بهره‌برداری آن را بعد از جام جهانی ۲۰۲۶ اعلام کرده‌اند، خبری که در رسانه‌ها با تیترهایی مانند «ورزشگاه آزادی تهران پس از جام جهانی ۲۰۲۶ به بهره‌برداری خواهد رسید» منتشر شد.  

این وعده در حالی مطرح شده که پروژه از ماه‌ها قبل آغاز شده ولی همچنان به‌طور کامل به پایان نرسیده و کارگران و مهندسان هر روز در مراحل مختلف بازسازی مشغول هستند.  

پیش‌تر نیز وزیر ورزش و جوانان در اظهاراتی گفته بود که ورزشگاه آزادی تا پایان سال آماده می‌شود، اما با توجه به به تأخیر افتادن پروژه، مشخص نیست کدام «سال» مورد نظر است.  

واکنش‌ها و نقدها؛ نگاه رسانه‌ها به بحرانِ بی‌پایان

رسانه‌های ورزشی در گزارش‌های تحلیل‌گرایانه وضعیت پروژه را به «کلاف سردرگم» تشبیه کرده‌اند و تأکید می‌کنند که روند بازسازی نه تنها سرعت لازم را ندارد، بلکه از برنامه‌ریزی روشن و شفاف نیز برخوردار نیست.  

در تحلیل‌های دیگر، وضعیت فعلی بازسازی حتی بدتر از خانه‌به‌دوشی تیم‌ها توصیف شده است؛ جایی که تیم‌های مطرح تهران ناچار به میزبانی در ورزشگاه‌های دیگر شده‌اند و هنوز با بی‌ثباتی روبه‌رو هستند.  

در فضای رسانه‌ای و ورزشی، این موضوع حتی به «تراژدی بازسازی آبروی فوتبال» نیز تعبیر شده است؛ اشاره‌ای کنایه‌آمیز به طولانی شدن پروژه و ضعف مدیریت آن.  

اعتراف مسئولان و اظهارات رسمی

مسئولان فدراسیون فوتبال، از جمله مهدی تاج، درباره وضعیت ورزشگاه گفته‌اند که بهتر است استقلال و پرسپولیس درباره آمادگی آزادی نظر دهند — جملاتی که تلویحاً نشان‌دهنده ابهام در وضعیت واقعی ورزشگاه هستند.  

این اظهارات نشان می‌دهد حتی در میان مدیران فوتبال نیز درباره سطح آمادگی ورزشگاه اختلاف نظر وجود دارد، و انتظار می‌رود برخی مسابقات همچنان در ورزشگاه‌های دیگر برگزار شود.

واقعیت‌های میدانی

    •    پیشرفت بازسازی: کار هنوز ناتمام است و بخش‌های مختلف سکوها و سازه‌ها نیازمند تکمیل دارند.  

    •    انتظار برای استاندارد جهانی: هدف اعلام‌شده مسئولان، تطبیق با استانداردهای AFC و FIFA است، اما با وجود این هدف، زمان دقیق تکمیل پروژه مشخص نیست.  

    •    وضعیت میزبانی فعلی: تیم‌های استقلال و پرسپولیس به دلیل تأخیر در بازسازی، بخشی از بازی‌های خود را در ورزشگاه‌های دیگر برگزار کرده‌اند.

در کنار این موارد، بحران‌های عملیاتی مانند قطع برق و توقف بازی‌ها در دیدارهای رسمی نیز یادآور ضعف زیرساختی ورزشگاه است؛ پیشامدی که طی دیدار انتخابی جام جهانی رخ داد و به ضعف قابل توجه در توانایی نورافکن‌ها اشاره کرد.  

جمع‌بندی و چشم‌انداز

ورزشگاه آزادی همچنان تنها ورزشگاه با استانداردهای بین‌المللی در ایران باقی مانده است، اما پروژه بازسازی آن هنوز تکمیل نشده و وعده‌های مسئولان، هرچند امیدوارکننده، نتوانسته انتقادات گسترده رسانه‌ای را خاموش کند.  

سؤال اصلی این است:

آیا ادامه این بازسازی بی‌پایان ارزش دارد یا بهتر است با ورود سرمایه‌گذاران بخش خصوصی قدرتمند مانند هلدینگ خلیج‌فارس، بانک شهر، زنوزی و دیگر گروه‌های اقتصادی، به جای پروژه‌ای که سال‌هاست کش‌دار شده، ساخت ورزشگاه‌های جدید و مدرن در پایتخت و کلان‌شهرهای ایران در دستور کار قرار گیرد؟

هواداران فوتبال ایران منتظر پاسخ شفاف، برنامه مدون و عملیاتی هستند — نه وعده‌های تکراری و بی‌سرانجام.