![این جوانان فقط برای پز دادن نیستند!](https://static.asiastartup.ir/sport/pstc102408215279967809e77ac73-af55-426e-8139-da1f93cd2cc9.jpeg)
ظاهرا بعد از درخشش نوجوانان ایران در جام جهانی زیر 17 سال این نگاه وجود دارد که استعدادهای کشف شده به تیم ملی فوتبال برسند اما در ادامه مسیر شکوفایی فراموش میشوند.
ورزش دات آنلاین-بهترین نتایج تاریخ تیم ملی نوجوانان در جامهای جهانی را عباس چمنیان گرفت که توانست با این تیم تا مرحله یکچهارم نهایی بالا برود. حالا هم که نوجوانان با هدایت حسین عبدی در حال درخشیدن هستند.
اخیراً چمنیان مصاحبه جالبی انجام داده و گفته: «مربیان لیگ فقط به تیم نوجوانان تبریک میگویند اما شهامت استفاده از آنها را ندارند. »
صحبتی که کاملا درست است، فرانسه در حالی ۱۴گل به جبلالطارق زده که به زائر امری ۱۷ساله هم میدان داده و او تبدیل به جوانترین گلزن تاریخ فوتبال ملی این کشور شده، ایران اما با لشکر بازیکنان بالای ۳۰سال به مصاف تیمی مثل هنگکنگ میرود.
یکی از اصلیترین شروط و راههای هدر نشدن و از بین نرفتن این استعدادهای موجود در تیمملی نوجوانان این است که بعد از بازگشت به ایران در یک تیم باشگاهی حضور داشته باشند، قرارداد ببندند و طبق موازین حرفهای به فوتبال خود ادامه دهند. اکنون چند بازیکن تیمملی در تیمهای ردههای سنی باشگاهی حضور دارند اما این موضوع درباره بخش عمده بازیکنان این تیمملی صدق نمیکند. برای اینکه با سرنوشت بازیکنان مستعد اما بدون باشگاه آشنا شوید کافی است تیمملی قبلی نوجوانان را به خاطر بیاورید؛ آن پسرها هم در جامجهانی به مرحله حذفی راه پیدا کردند و همان زمان آنها را به عرش بردند و کلی تعریف و تمجید نثارشان کردند. اما در آخر سرنوشت آنها چه شد؟
از سرنوشت برخی از بازیکنان آن تیم اطلاعی نداریم. شاخصترین آنها شاید یونس دلفی باشد که او هم تبدیل به ستاره نشد. شاید تقصیر خودش بود، شاید راه را جایی اشتباه رفت و شاید هم زیاد به او بها ندادند.
در کشور ما استعدادهای زیادی وجود دارد؛ شاید به اندازه سه تیم دیگر همانند همین تیم که در جامجهانی حضور دارد استعداد داشته باشیم. نکته مهم این است که در روزهای درخشش تیمملی، رسانهها اسیر احساسات نشدند و در مقابل در زمینه حمایت از تیمملی تداوم داشتند.
اکنون موضوع مهم این است که چطور این استعدادها را حفظ کنیم. این خودش اکنون یک چالش اصلی است. مبادا پایان جام، پایان تیمملی نوجوانان شود. خطری هم که وجود دارد فاصله ایجاد شده بین تیمملی نوجوانان با جوانان است. این نوجوانان باید مستقیم از تیم نوجوانان به تیم جوانان بروند اما از آنجا که تیم جوانان در مقدماتی آسیا حذف شد و به جامجهانی نرسید یک فاصله بزرگ ایجاد میشود. ما اکنون تیمملی جوانانی نداریم که با همین بازیکنان در جامجهانی حضور داشته باشد اما فوتبال تعطیلشدنی نیست.
این نسل از تیم فوتبال نوجوانان از معدود تیمهایی است که بیشترین اردوی تدارکاتی را داشته اما نباید این استعدادها را فراموش کنیم، اگر توجه به این تیم مستمر باشد و از برنامه برخوردار باشند آینده فوتبال خود را تضمین کردهایم.
متاسفانه اما اینجا فقط از این نوجوانان برای تبریک و رزومه سازی مدیران استفاده میشوند و در بحث فنی جوانان فقط «دکور» هستند!
انتهای پیام/