ورزش دات آنلاین- روزی که گذشت، تولد دیگو کاستا، یکی از بهترین مهاجمان نوک یک دهه‌ی فوتبال اروپا و جهان بود. به همین مناسبت، در این مطلب لیستی از خشن‌ترین بازیکنان قرن 21 فوتبال دنیا را آماده کردیم.

دیگو کاستا

کاستا را می‌توان یکی از خشن‌ترین و کاریزماتیک‌ترین مهاجمان عصر امروز فوتبال دنیا است. او در زمین فوتبال مانند یک جنگجوی تمام‌عیار ظاهر می‌شد. یک مهاجم که تشنه‌ی گلزنی بود.

هرچند این سبک بازی برای او دردسرساز هم بود. درگیری مدام با بازیکنان حریف و اعتراض‌های سرسام‌آور به تصمیمات داور، خیلی از اوقات باعث می‌شد داوران کارت‌های رنگی‌شان را روبه‌روی او بگیرند و از زمین مسابقه اخراجش کنند.

په‌په

مدافع عصبی پرتغالی که در میدان با هیچ بازیکنی شوخی نداشت. زمانی که در رئال مادرید توپ می‌زد، زوج او و سرخیو راموس یکی از خشن‌ترین خطوط دفاعی را تشکیل می‌دادند.

تکل‌های بی‌رحمانه‌اش می‌توانست دوران حرفه‌ای هر مهاجمی را به پایان برساند. په‌په با سر تراشیده‌اش همواره در دعواها و درگیری‌ها دیده می‌شد و از هیچ بحث و جدلی فرار نمی‌کرد.

په‌‌په از کوچک‌‎ترین فرصت برای آسیب رساندن به بازیکنان حریف استفاده می‌کرد؛ به طور مثال یک بار زمانی که لیونل مسی بر زمین نشسته بود، مدافع پرتغالی بر روی انگشتش لگد کرد تا نشان دهد تا چه اندازه خشن و بی‌رحم است.

زلاتان ابراهیموویچ

زلاتان را با مصاحبه‌های بامزه و اعتماد‌به‌نفس مثال زدنی‌اش می‌شناسیم. یا حتی عده‌ای او را با گل‌های آکروباتیک فوق‌العاده‌اش به خاطر می‌آورند؛ اما نباید فراموش کرد که زلاتان یک بعد خشن و غیرقابل‌کنترل هم داشت.

روحیه‌ای که احتمالا از زاغه‌های روزنگارد همراهش بود و آن را در میدان فوتبال هم به نمایش می‌گذاشت. او در رختکن دعوا به راه می‌انداخت، با مربی و مدیر تیم درگیر می‌شد، با بازیکنان حریف زد و خورد می‌کرد و خلاصه هر کاری که برای ارضای نیازهای روحیه‌ی خشنش لازم بود، انجام می‌داد.

مارکو ماتراتزی

شاید معروف‌ترین صحنه‌ی به‌جا مانده از دوران فوتبال ماتراتزی، ضربه‌ی کله‌ی زین‌الدین‌ زیدان بر سینه‌ی او در فینال جام جهانی 2006 باشد. در نگاه اول، زیدان یک بازیکن خشن به‌نظر می‌رسد اما اگر چند ثانیه به عقب‌تر برویم، متوجه می‌شویم ماتراتزی سخنانی را به زبان آورده که هدفی جز عصبی کردن ستاره‌ی فرانسوی نداشته.

او نیز یکی از خشن‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال به حساب می‌آید. مدافعی ایتالیایی که بدون هیچ ترسی در دوئل‌ها و درگیری‌های فیزیکی شرکت می‌کرد.

او سال‌ها در قلب دفاع تیم ملی ایتالیا و اینترمیلان بازی کرد و نزد هواداران نراتزوری محبوبیت خاصی دارد، اما به دلیل سبک بازی خاصش هرگز توسط طرفداران دیگر تیم‌ها دوست داشته نشد.

الیور کان

الیور کان را هم می‌توان یک از بهترین گلرهای تاریخ دانست و هم یکی از خشن‌ترین‌ها. بهترین بازیکن جام جهانی 2002، علی‌رغم استعداد بالایی که در دروازه‌بانی داشت، اما هر زمان که از کوره در می‌رفت مهارناشدنی بود.

لحظه‌ای که با کلاه آفتاب‌گیرش به میروسلاو کلوزه هجوم برد، نشان داد برایش فرقی ندارد حریف چه اسم و آوازه‌ای ندارد، اگر باب میل کان رفتار نکند با واکنش بدی مواجه می‌شود.

جنارو گتوزو

کرگدن شهر میلان را می‌توان نماد عصبانیت در فوتبال معرفی کرد. گتوزو در زمین فوتبال و خارج از زمین، رفتارهای خشنی از خود بروز می‌داد.

او به داور و بازیکن حریف و حتی مربی خود و حریف حمله می‌کرد و آن‌ها را مورد غضب قرار می‌داد. او حتی زمانی که سرمربی فوتبال شد هم از رفتارهای عصبی خود دست نکشید. به نوعی باید گفت عصبانیت با خلق و خوی او عجین شده و تبدیل به جز جدایی‌ناپذیر شخصیتش شده است.

روی کین

هافبک تدافعی سرسخت ایرلندی یک کاپیتان درجه یک و بازیکنی در خدمت تیم بود. او از نظر فنی کم‌نقص بود، اما از حیث اخلاقی زود از کوره در می‌رفت.

او با تکل خشن خود به دوران حرفه‌ای الفی هالند، پدر ارلینگ هالند را به اتمام رساند. جالب است که بدانید یک سال قبل‌تر، الفی هالند یک تکل خشن روی پای کین رفته بود و باعث مصدومیت طولانی‌مدت این هافبک خشن شده بود؛ و از همین رو باید گفت آن تکل کین یک نوع انتقام‌جویی بود.

لوییس سوارز

مهاجم اروگوئه‌ای سابق لیورپول، بارسلونا و اتلتیکو مادرید، یکی از بهترین بازیکنان عصر حاضر فوتبال است. یک مهاجم قاتل و شش‌دانگ که توپ را از هر فاصله و زاویه‌ای وارد دروازه می‌کرد.

اما این ستاره نیز مانند دیگر نام‌هایی که در این مطلب آورده شد، جدای از استعداد بی‌نظیرش، خلق و خوی خشنی داشت. او چند بار بازیکنان حریف را با دندان‌های تیزش مجازات کرده بود. آخرین باری که این اتفاق رقم خورد، در مرحله گروهی جام جهانی 2014 بود که کتف کیه‌لینی، مدافع سرشناس آتزوری را گاز گرفت. این اتفاق موجب محرومیت 4 ماهه‌اش از فوتبال شد و او با گذراندن دوره‌های روانشناسی، توانست بر این رفتار عجیب خود غلبه کند.

هرچند که پس از آن هم در زمین پرخاشگری می‌کرد و نشان می‌داد هنوز آن سوارز عصبی و پرحاشیه باقی مانده و تنها تغییرش نسبت به گذشته این است که دیگر بازیکنان حریف را گاز نمی‌گیرد!

امروزه در فوتبال کمتر بازیکنی را می‌بینیم که چنین رفتارهایی از خود بروز دهد. فوتبالیست‌های مطرح سعی دارند تا بیشتر بر روی اعصاب خود مسلط باشند، چرا که می‌دانند خشونت در زمین فوتبال چیزی جز محرومیت و دردسر برایشان به همراه ندارد.

انتهای پیام/